<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6653848\x26blogName\x3dLes+soucis+graves\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dSILVER\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/\x26vt\x3d-231987818664759897', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Σάββατο, Νοεμβρίου 12, 2005

"ωχ ωχ ωχ...."

Today is the day...
...today is the day...
......today is the day...

υ.γ.:ελπίζω να μην κάνω λάθος.

15 Comments:

Σάββατο, Νοεμβρίου 12, 2005 3:50:00 μ.μ., Blogger Mourning Blade είπε...

τι,τι,τι??? το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό δεν νομίζω ότι είναι σήμερα. Αλλά πάλι μπορεί και να αγνοώ...καλέ, ενημερώστε και εμάς τους άσχετους!

 
Σάββατο, Νοεμβρίου 12, 2005 8:21:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

today was the day
today was the day
today was the day...

we'll be singing in the rain...
....singing in the rain...
.......singing in the rain...

after all, we'll be singing in the garage...:D

(κριός είμαι καλέ...)

 
Σάββατο, Νοεμβρίου 12, 2005 9:32:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

Καλή επιτυχία και πολλά, πολλά τραγούδια. Να βρίσκεις ευτυχία μέσα από αυτά.

Παραδοσιακά και μη.

 
Κυριακή, Νοεμβρίου 13, 2005 12:36:00 π.μ., Blogger Areth είπε...

ευχαριστώ, anonymous(?)

 
Δευτέρα, Νοεμβρίου 14, 2005 10:56:00 μ.μ., Blogger Mourning Blade είπε...

οκ προς στιγμή ανυσήχησα ότι έχω πάθει μαλάκυνση!να'σαι καλά και τραγουδιστή λοιπόν (αν και δεν κατάλαβα τι εννοούσε ο ανώνυμος....)

 
Τετάρτη, Νοεμβρίου 16, 2005 11:34:00 μ.μ., Blogger street spirit είπε...

μάλλον will be singing in the garage το βλέπω... ;)

 
Πέμπτη, Νοεμβρίου 17, 2005 4:46:00 μ.μ., Blogger elefantas είπε...

ενα πείραμα που μπορει να σας ενδιαφερει :)

http://arxediamedia.blogspot.com/2005/11/tarot.html

 
Παρασκευή, Νοεμβρίου 18, 2005 9:16:00 μ.μ., Blogger Valeria είπε...

Just a perfect day
you made me forget myself
I thought I was someone else
someone good

 
Κυριακή, Νοεμβρίου 20, 2005 9:24:00 μ.μ., Blogger thripas είπε...

Με την πρώτη ευκαιρία Θα σου πάρω Λαμπατέρ
Με την πρώτη ευκαιρία Θα σου πάρω Λαμπατέρ
Για να μην κλαις που χουν οι φίλες σου και σι δεν έχεις

Με τιμή Θόδωρας

 
Κυριακή, Νοεμβρίου 20, 2005 9:25:00 μ.μ., Blogger thripas είπε...

Με την πρώτη ευκαιρία Θα σου πάρω Λαμπατέρ
Με την πρώτη ευκαιρία Θα σου πάρω Λαμπατέρ
Για να μην κλαις που χουν οι φίλες σου και σι δεν έχεις

Με τιμή Θόδωρας

 
Κυριακή, Νοεμβρίου 20, 2005 9:26:00 μ.μ., Blogger thripas είπε...

Με την πρώτη ευκαιρία Θα σου πάρω Λαμπατέρ
Με την πρώτη ευκαιρία Θα σου πάρω Λαμπατέρ
Για να μην κλαις που χουν οι φίλες σου και σι δεν έχεις

Με τιμή Θόδωρας

 
Κυριακή, Νοεμβρίου 20, 2005 9:26:00 μ.μ., Blogger thripas είπε...

Με την πρώτη ευκαιρία Θα σου πάρω Λαμπατέρ
Με την πρώτη ευκαιρία Θα σου πάρω Λαμπατέρ
Για να μην κλαις που χουν οι φίλες σου και σι δεν έχεις

Με τιμή Θόδωρας

 
Τετάρτη, Νοεμβρίου 23, 2005 11:35:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

Τόσα πολλά λαμπατέρ τί να τα κάνω?

Αν δε σας βρεθεί γκαράζ με φουαγιέ, να μου πάρετε ένα φουαγιέ που να 'χει και γκαράζ. Που δεν έχουν κι οι φίλες μου.

Μετά τιμής...

Και καλώς τη Βαλέρια που 'χε χαθεί.

 
Τετάρτη, Νοεμβρίου 23, 2005 11:36:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

...και τους ασπασμούς μου στη Σουζάνα, κόντεψα να το λησμονήσω.

 
Πέμπτη, Νοεμβρίου 24, 2005 6:40:00 μ.μ., Blogger Valeria είπε...

Το μπλογκ που με συνάντησες δεν υφίσταται πια. Αν σβήσεις τον λογαριασμό από το μπλόγκερ, τα παλιά γραμμένα μένουν, ενώ πια εσύ δεν έχεις τρόπο πρόσβασης - ούτε για να γράψεις, ούτε για να σβήσεις. Έπρεπε να σβήσω τα ποστς ένα ένα αλλά που να το φανταστώ.

Είσαι η μόνη που με θυμάται και με συγκινεί (άντε ίσως τα παραλέω, αλλά είσαι το ένα από τα δάχτυλα του δεξιού χεριού μου - σε καμία περίπτωση το μεσαίο). Θεωρητικά τα μπλογκάκια είναι νετ ημερολόγια. Πρακτικά είναι σκοινί όπου απλώνεις τις φρεσκοπλυμένες σκέψεις σου να τις δει η γειτονιά.

Ψιτ, Αρετή, έχεις ωραία μπουγάδα.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home