<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6653848\x26blogName\x3dLes+soucis+graves\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dSILVER\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/\x26vt\x3d-231987818664759897', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Παρασκευή, Μαρτίου 30, 2007

"...να 'ν' του ονείρου του η σκάλα πλατειά..."

Η βιωμένη αγάπη, λέει, μπλοκάρει τους δισταγμούς που σου 'χουν προμηθεύσει τα προηγουμένως σπασμένα σου μουτράκια. Είναι κάτι που σε προφυλάσσει, ας το πούμε έτσι, από τη βάσιμη δειλία του να απαλλοτριωθείς εκ νέου.

Δε θέλω να πεθάνω διαδηλώνοντας για το πόσο αφύσικο είναι να ζεις μόνος μέσα στον κόσμο. Θέλω αυτό το θέμα να λυθεί αισθητά πιο άμεσα.

υ.γ.: είχα στο μυαλό μου χίλιες και μία ιστορίες περί τρυφερότητας. Δε βγήκε καμία. Προσπαθώ να συγκρατήσω το τραμπολίνο της κυκλοθυμίας ανάμεσα στο δεκαπεντάχρονο με τα ολσταράκια και τον περιχαρακωμένο μεσήλικα. Κι έχασα το δαχτυλίδι της Γιάννας.

3 Comments:

Παρασκευή, Μαρτίου 30, 2007 1:56:00 π.μ., Blogger Οδοιπόρος είπε...

ψεύδεστε δεσποινίς!

αναφέρατε πως "δεν βγήκε καμιά" από τις "χίλιες και μία ιστορίες περί τρυφερότητας" που είχατε "στο μυαλό" σας.
τότες;
τι είναι αυτό που μας χαρίσατε απλόχερα και τόσο μα τόσο τρυφερά;

τώρα μπορώ να αποκοιμηθώ ήρεμος και πάλι..

σας ευχαριστώ.
-ο ανήμπορος να αρθρώσει λόγο σ.-

 
Παρασκευή, Μαρτίου 30, 2007 1:10:00 μ.μ., Blogger zero είπε...

χμμ
διακρινω προβλημα.

ζερο.

 
Τρίτη, Απριλίου 03, 2007 11:34:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

αφεντικό, οι ιστορίες τρυφερότητας με της ιστορίες μη τρυφερότητας καμιά φορά μοιάζουν@-.--

ζέρο, περιγράφεται με ικανοποιητική ευκρίνεια;

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home