<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6653848\x26blogName\x3dLes+soucis+graves\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dSILVER\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/\x26vt\x3d-231987818664759897', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Κυριακή, Ιουνίου 19, 2005

"...κι αφήνουν κατακάθια..."

Έπεσα να κοιμηθώ με τα μαλλιά δεμένα και ξύπνησα μες στο χειμώνα.
Παγωμένη μέσα κι έξω με τη μνήμη από το άγγιγμά σου να μου φέρνει αναγούλα.
Πρώτη φορά καταφέρνω και αρθρώνω τέτοιο λόγο.
Ναι, αναγούλα, σιχαίνομαι. Εμένα, εσένα και τον καιρό που λέκιασα.
Την ορμή μου, που δε λογάριασε ότι τα δεκαοχτώ μου χρόνια δε θα επέστρεφαν ποτέ για να ξοδευτούν όπως τους έπρεπε.
Χρόνια που κύλησαν μέσα από τα χέρια μου.
Δε φύγαν, εγώ τα ‘δωσα. Σε τί;
Σε ό, τι συνεχίζω να τα δίνω.

Κόλλησαν τα πόδια μου σε υγρό μπετό και δε λέω να κουνήσω.
Ένα χέρι κάποιος; Όχι χείρα βοηθείας, χείρα σφαλιάρας…

2 Comments:

Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2005 3:43:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

enough με τις σφαλιάρες!!!αρκετά αυτοχαστουκίστηκες...
Τώρα χαμογέλα!Άλλά να χαμογελάς καλά.Όχι μισές δουλειές!Εκεί να σε δω..;)

αχ,τ'ανήλικο;

 
Τρίτη, Ιουνίου 21, 2005 1:27:00 π.μ., Blogger PsyxiatroZ είπε...

Έτσι γουστάρω...
Τη ζωή μου θα ποντάρω και ποτέ ας μη ρεφάρω...
Έτσι γουστάρω...
Όσα χρόνια έχασα μάνα, τώρα πίσω θα τα πάρω...

Ελπίζω να διαφώτισα υποσυνείδητα...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home