<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6653848\x26blogName\x3dLes+soucis+graves\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dSILVER\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/\x26vt\x3d-231987818664759897', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006

"...so fucking cold..."

...κλαίω για πράγματα που μόνο υποψιάζομαι, ακούω κάτι εντελώς αναπάντεχα, ένα πιανάκι που προσπαθεί να γίνει κιθάρα, μια αναγούλα, θέλω να δαγκώσω το κάτω σου χείλι μέχρι λίγο πριν να ματώσει, αυτό ακριβώς θέλω, τίποτε άλλο και αυτά τα λόγια τα φέρνω καιρό στο μυαλό μου με αυτήν ακριβώς τη σειρά, μη μου χαλάσει η εικόνα και η γεύση λίγο πριν τρέξει αίμα, ήθελα να τα γράψω με μαύρο στο καινούριο μου τετράδιο με τα σέλερ φύλλα, στυλιστικές μαλακίες, τελικά τα γράφω στην οθόνη χωρίς αυτό να με κάνει να κλαίω λιγότερο, η γεύση λίγο πριν το αίμα, να μπερδέψω τα δάχτυλά μου μέσα στα μαλλιά σου και να κάνω πως τα τραβάω για να σε φέρω σ’ εμένα… so fucking cold, δέκα ώρες που με μίσησα για εκείνα που έκανα, που, αν δεν τα έκανα, θα με μισούσα πάλι, φτηνές μου συνάφειες με τον κόσμο, τα κατά συνθήκη ζήσης ψεύδη, ποια ζωή, δε με ρωτάει κανείς, με σιχαίνομαι, δε με ρωτάει κανείς πού πάω και με ξοδεύω και δεν ξέρω αν νιώθω πιο πολλή πίκρα που κανείς δε ρωτάει ή που με ξοδεύω, θέλω να δαγκώσω το κάτω σου χείλι μέχρι λίγο πριν να ματώσει, αισθάνομαι μια πίεση στους κροτάφους και δεν είναι κανένα περίστροφο πουθενά. Γαμώτο. Θέλω να δαγκώσω το κάτω σου χείλι μέχρι λίγο πριν να ματώσει κι αν αυτό δε γίνεται τουλάχιστον να κοιμηθώ. Κι άμα ξυπνήσω να βρέχει.
________

υ.γ.:._

10 Comments:

Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006 1:12:00 π.μ., Blogger meez είπε...

καλά, υπερβάλεις λιγουλάκι...

 
Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006 12:03:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

γουατέβερ

 
Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006 12:08:00 μ.μ., Blogger thegypsy είπε...

Μην ξιδεύεις τον εαυτό σου για κανένα γλυκιά μου.
Καλή σου μέρα:)

 
Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006 4:40:00 μ.μ., Anonymous κλπ είπε...

Α, μπράβο! Έκτακτα.

 
Κυριακή, Νοεμβρίου 05, 2006 9:30:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

τι να σου πω...

 
Τετάρτη, Νοεμβρίου 08, 2006 3:24:00 π.μ., Blogger Purple Overdose είπε...

Zorikia fash...Be strong...

 
Πέμπτη, Νοεμβρίου 09, 2006 1:50:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

Χαίρετε,

thegypsy, προσπαθώντας να το ζυγίσω, δεν ξέρω πώς μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι ξοδευόμαστε για κάποιον άλλον ή ποιον προσπαθούμε να πείσουμε γι'αυτό, ο εαυτούλης πίσω από όλα.

μύθε, ευχαριστώ, μάλλον μόνιμα θα αντέτεινα. Τα λοιπά ποια είναι;

purple overdose,την καλησπέρα.

 
Πέμπτη, Νοεμβρίου 09, 2006 5:30:00 μ.μ., Blogger murplej@ne είπε...

" Η ζωή είναι ελεεινό πράγμα. Αποφάσισα να περάσω τη ζωη μου σκεπτόμενος αυτό ακριβώς. "

τάδε έφη...Schopenhauer.

 
Πέμπτη, Νοεμβρίου 09, 2006 11:19:00 μ.μ., Blogger murplej@ne είπε...

δηλώνω θιασώτρια των Schopenhauer, Nietzsche και πολλών άλλων αντίστοιχα ενημερωμένων αισιόδοξων (κοινώς απαισιόδοξων) και ενστερνίζομαι (με κάποια επιφύλαξη γαρ) τις θεωρίες τους. ναι, η ζωή ειναι ελεεινό πράγμα ,αλλά καλό είναι, εάν αποφασίσεις να την περάσεις σκεπτόμενος το αυτό, να έχεις κάποιον δίπλα σου να το σκέφτεστε παρέα. αν είναι να το σκέφτεσαι μόνος σου, απλά μην το σκέφτεσαι! διοτι ο αδιάλειπτος εγκεφαλικός αυνανισμός βλάπτει σοβαρά την υγεία...

θα αναρωτιέσαι τωρα " ποια είναι αυτή η τρελλή που ήρθε εδω να μου κάνει μαθήματα ζωης" . όχι! απεχθάνομαι τον διδακτισμό - την τρέλλα πάλι όχι( φεύ!!). απλά παθούσα είμαι και μαθουσα. μετά απο 25 χρόνια στη λίστα αναμονής, σκόνταψα πάνω στην αδελφή ψυχή μου και απο τότενες δεν μασάω τίποτα!

εύχομαι να σου συμβεί το αυτό πάραυτα! γιατί τελικά μόνο τότε επέρχεται η ίασης... ( και θεωρώ οτι την αξίζεις )


υ.γ. keep writing !

υ.γ.' αφιερωμένο εξαιρετικά
http://rapidshare.com/files/2688725/04._tha
__rthei_o_kairos_pou_tha_spaso_tin_porta.mp3

sorry για τον σιδηρόδρομο.δεν έχω αξιωθεί ακόμα να μάθω html...

 
Παρασκευή, Νοεμβρίου 10, 2006 5:02:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα είπε...

Σε νιώθω.

Αγκαλιές.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home