<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6653848\x26blogName\x3dLes+soucis+graves\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dSILVER\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/\x26vt\x3d-231987818664759897', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 23, 2009

"Έπρεπε να 'ρχόσουνα. Έστω με βροχή."

Η πόλη κίτρινη και πυρώνει, πάει να πάρει το χρώμα που μου 'πε πως έχω, ζεστό πορτοκαλί, τρεις και μισή χαράματα, κάθε φορά η φυγή πιο παρατεταμένη, θρήνος σκιαγραφημένος εκ προοιμίου, άλγος του νόστου πριν τη φυγή και ακρωτηριασμός της ξενιτιάς προτού την έλευση. “Πού είσαι, πες μου.”, “Εδώ, μακριά σου.” . Και τέτοια. Με κάθε πόδι σε διαφορετική βάρκα και χαιρόμαστε αποπροσανατολισμό και ανισορροπία. Η Μάρθα λέει δεν έχει αισθανθεί ποτέ απελπισμένη, η Τάνια για παρανάλωμα. Πρέπει να προασπίσεις τον εαυτό σου, τη μικρή προσωπική σου καταστροφή, σου λέει, το καταλαβαίνω αυτό, μηχανισμός αυτοσυντήρησης είναι. Και δειλία, μην παραδεχτείς το χείμαρρο που πρέπει να πηγάσει. Το καταλαβαίνω, όσο μεγαλώνεις μιλάς πιο λίγο, μιλάω πιο λίγο, κι ας ρέπω προς ολοκληρωτική έκθεση σε αγνώστους, ας είναι αυτό που ζητάει η ψυχή μου. Πρέπει να αμυνθείς. Κάποτε. Κάπως. Κρίμα. Τα λες κάπως κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Κι αν το “όποιος” δεν αρκεί ασκείσαι να μάθεις να τα λες αλλιώς, ώστε να αρκεί το “όποιος”. Γαμώ τα παιχνίδια. Κατά τα άλλα δεν μπορώ να καταλάβω τίποτα. Τρέχω να μάθω, ο Ρακόπουλος βροχή, ακριβά αρώματα σε έκπτωση. Κι ούτε καν βρέχει.

5 Comments:

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 23, 2009 8:50:00 μ.μ., Anonymous koukounarw είπε...

"Eπρεπε να 'ρχόσουνα.Έστω με βροχή"
Δεν ξέρω αν το "όποιος" έχει σημασία...αλλά μία, εγώ, κάποια μπορεί καμία, η όποια τέλος πάντων...σου κλείνει το μάτι. να σαι καλά

 
Δευτέρα, Φεβρουαρίου 23, 2009 8:59:00 μ.μ., Anonymous koukounarw είπε...

διάβασα σχεδόν όλα σου τα κείμενα και είναι εξαιρετικά.
Αν έχεις όρεξη, πέρνα κι από τα μέρη μας: http://koukounarw.blogspot.com

 
Τρίτη, Φεβρουαρίου 24, 2009 10:56:00 μ.μ., Blogger zVyk είπε...

Μίκραναν οι προτάσεις σου και δε μ'αρέσει αυτό. Μην αφεθείς.
@->-

 
Τετάρτη, Φεβρουαρίου 25, 2009 2:01:00 π.μ., Anonymous Δ. είπε...

Δεν ξέρω πολλά. Και πάντοτε μαθαίνω. Κι ένα που έμαθα τώρα είναι πόσο γλυκός ακούγεται ο Χατζιδάκις έξω απ΄την Ελλάδα. Στο Σικάγο ακόμα πιο γλυκός την ώρα που ο ήλιος, που δεν βλέπεις, χρωματίζει μωβ τον ουρανό πίσω απ' τους ουρανοξύστες.
Ηλιοβασίλεμα θα 'ναι, σκέφτομαι.
Και σε φιλώ.

(σημ.: για την ταμπακιέρα ουδέν...)

Δ.

 
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2009 9:02:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα είπε...

Πολύ πονάω όταν μπαίνω εδώ μέσα.
Όσο έξω δηλαδή.

Ανοίγει -λένε- ο καιρός.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home