<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6653848\x26blogName\x3dLes+soucis+graves\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dSILVER\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/\x26vt\x3d-231987818664759897', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Τετάρτη, Ιουνίου 22, 2005

"...όμοιο εγώ διαζευκτικό..."

Το αίμα που χάνεις σου κόβει τα πόδια. Το αίμα από το αίμα σου όμως όταν χάνεται σ’ αδειάζει. Οι παράξενες νομοτέλειες σε χτυπάνε στα μούτρα. Τις δέχεσαι, αλλά μετά από τέτοιο χτύπημα το όλο παιχνίδι έγκειται στο να γεννήσεις με κάποιον τρόπο (a.k.a. Θεός) την ενέργεια που θα βάλει πάλι το σκελετό σου στη σωστή διάταξη για να παλέψεις. Όρθιος. Ούτε ταπεινωμένος ούτε αλαζόνας. Αλλά όρθιος. Με δική σου απόφαση και δύναμη.

Αυτή τη στιγμή σκέφτομαι διάφορα πράγματα, θέλω άλλα τόσα. Ή μάλλον θα ήθελα.
«Πώς να κάνω να βάλω σε κάποια τάξη τους ανονόμαστους πλανήτες και τις εκρήξεις αυτοκτονημένων αστεριών.»
Θα γίνει κι αυτό. Θα κάνουμε τα πάντα, υπόσχομαι.

Εν τω μεταξύ, μια μέρα μετά τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου εμείς γυρεύουμε χημειοθεραπευτικό κέντρο σα ζευγαράκια που ψάχνουν ειδυλλιακό ξενοδοχείο για το μήνα του μέλιτος.

Θέλω τόσο πολύ ένα τσιγάρο.

4 Comments:

Τετάρτη, Ιουνίου 22, 2005 5:38:00 μ.μ., Anonymous Λευτεράκης είπε...

Θα ήθελα κάποια στιγμή να συναντηθούμε, ώστε να σου σπάσω τα μούτρα.

Ίσως έτσι ξεχάσεις (και σε ξεχάσει) τη δυσθυμία σου κι ασχοληθείς περισσότερο με τον εαυτό σου.

Μετά, μπορείς ν'ανάψεις τσιγάρο.



(Έλα τώρα, δεν είναι ανάγκη να μ'ευχαριστείς).

 
Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2005 1:30:00 π.μ., Blogger Areth είπε...

Αυτό καταγράφεται και δεν μπορώ παρά να το θεωρήσω δέσμευση.

 
Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2005 6:23:00 μ.μ., Blogger Γιατί όχι; είπε...

Εμένα μου έλεγε ότι την απειλείς, παρόλα αυτά δεν έχασε ευκαιρία να το θεωρήσει δέσμευση: είναι σίγουρο, δεν προσέχει καθόλου τον εαυτό της.

 
Κυριακή, Ιουνίου 26, 2005 1:36:00 π.μ., Blogger Areth είπε...

το κλίμα στην ιδεόπολη δε με σηκώνει...:^)

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home