<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6653848\x26blogName\x3dLes+soucis+graves\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dSILVER\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/\x26vt\x3d-231987818664759897', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Πέμπτη, Μαρτίου 01, 2007

"...ίσως στις δέκα..."

Αυτή η μνήμη είναι δική μου ή κλεμμένη; Από το παρελθόν ή το μέλλον; Να γλύφω τα μάτια, τα βλέφαρα, τα δάκρυα, τη σκουριά στα τσίνορα. Όπως τις πληγές τα σκυλιά. Ο ύπνος μου είναι σχιζοφρενικός και ανούσιος. Παρατεταμένα διαστήματα λήθαργου κι έπειτα ατέλειωτες στιγμές πανικού χωρίς προοπτική αναπαμού. Αυτή η λέξη ηχεί στ’ αυτιά μου σαν κύμα που χτυπάει με δύναμη στους βράχους, για μια στιγμή έχει μηδενική ταχύτητα στον αέρα κι έπειτα ανασυνθέτει πρόθυμα, σχεδόν ταπεινωμένα την υγρή του φύση. Μια λούπα από βιολί ή βιόλα ή τσέλο…ιδέα δεν έχω ˙ η σοφία της αρχέγονης ηρεμίας σε μορφή εγχόρδου, υποκειμένου οπωσδήποτε πάντως σε δοξάρι. Παραδίδεται ελεύθερο και ηχεί σοφά και καλλίφωνα. Αυτή η μνήμη είναι δική μου ή κλεμμένη; Από το παρελθόν ή το μέλλον;

2 Comments:

Τετάρτη, Μαρτίου 07, 2007 5:20:00 π.μ., Anonymous Ο Λύκος της Στέππας είπε...

--‘Remember the spider that lived outside your window? Orange body, green legs. Watched her build a web all summer then one day there's a big egg in it. The egg hatched...
--The egg hatched...
--Yea.
--...and a hundred baby spiders came out and they ate her.
--Implants. Those aren't your memories, they're somebody else's. They're Tyrell's niece's. O.K., bad joke... I made a bad joke. You're not a replicant.’

Πολύ περίεργο πράγμα οι συνειρμοί τελικά.

Καλημέρες.

 
Τετάρτη, Μαρτίου 07, 2007 1:02:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

Τώρα μου θύμισες το συλλογισμό που ξεκινούσε "Όλες οι γυναίκες είναι ρέπλικες..." και τελείωνε "...να προσέχεις τις ρέπλικες που φέρονται σαν πραγματικές γυναίκες και να αποφεύγεις συστηματικά τις πραγματικές γυναίκες που φέρονται σα ρέπλικες."

Ναι, είδα πρόσφατα το "ο χαμένος τα παίρνει όλα". Έχεις δίκιο, είναι τόσο περίεργο.

Καλησπέρες Τετάρτης.
@->--

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home