<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6653848\x26blogName\x3dLes+soucis+graves\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dSILVER\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/\x26vt\x3d-231987818664759897', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 31, 2007

"catch me if i fall..."

Μωβ τουλίπες στη Βερανζέρου, ο εσπρέσο στα στάρμπακς έχει εσάνς πικραμύγδαλου, τέσσερα ζεύγη κι εγώ επί του τραπεζίου, αλλά μήπως κάθεται ο κόσμος στα τραπέζια, έχει και τα δίκια του, εδώ που τα λέμε, ο τρελάρας, το ξωτικό με το πνευστό που κλαίει, να γλείψω τους κόμπους των αρθρώσεων στα δάχτυλα και ανηφορίζοντας να καταλήξω στη μανιοκαταθλιπτική γωνία του ποδιού της χήνας, επαφίεμαι, επαφώ, όταν αγγίζουν τα δάχτυλα λέγεται αφή, όταν εφαρμόζει η γλώσσα υπάρχει κάποια ονομασία; Παχύ καϊμάκι, αδιαπέραστο, κουλουράκια κανέλας πλεξουδες, καραμέλες βουτύρου στο χρυσόχαρτο, πολύχρωμα χαρτάκια από σοκολατάκια πολυτελείας στις τσέπες, 85% κακάο, τα πλυμένα ασπρόρουχα κοκαλωμένα στα σχοινιά, allure του chanel σε εκρού κασμιρένιο κασκόλ, αλλήθωρες αδεξιότητες ανάμεσα στην καταβαράθρωση των ημερών και την αναζήτηση της θαλπωρής μέσα σε άχνη ζάχαρη, βόλτα με τ’ αμάξι κάτω από τα φωτάκια της βασιλίσσης σοφίας, μεσήλικες πόρνες στην καποδιστρίου, τα ανοιχτά χαρτιά πενήντα τοις εκατό off επί του πάγκου στην αγίου μελετίου, παρφέ σοκολάτα στη χαρά, γυναίκα κλεοπάτρα ή κική κι ύστερα το κορίτσι με τα μαύρα. Σε σωστή ώρα βραδιάζει. Έχω κρεμαστεί μέρες από μία κουβέντα που αποθήκευσα να μη χάσω στο κινητό και απώλεσα επιλέγοντας διαγραφή όλων -τί μάρκα να 'ναι αυτό το τζιν που μοσχοβολάει μαστίχα- όνειρα για θρησκευτικά παραισθησιογόνα και φυγές στο αζερμπαϊτζάν, μια στροφή παραπάνω μέσα στον ύπνο και ο κόσμος έχει χάσει μια στροφή. Όμως εγώ θέλω μόνο μια εκδρομή.
Μέρες που ‘ναι.

12 Comments:

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 31, 2007 10:54:00 π.μ., Anonymous PsyxiatroZ είπε...

1. Όταν εφαρμόζει η γλώσσα λέγεται γεύση.

2. Αν αγγίζουν και τα δάχτυλα λέγεται αγάπη.

3. Κι αν σε ακολουθεί το άρωμα μαστίχας λέγεται έρωτας.

4. Όσο για την εκδρομή απλά κλείσε τα μάτια και ξεκίνα με την εφαρμογή της γλώσσας!

 
Δευτέρα, Δεκεμβρίου 31, 2007 9:33:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

catch me if I fall...
thymamai pou kapote mou to eipan , "I will catch you if you fall" ,
de eixa zhthsei na to akousw , poso mallon na to pistepsw ....
and I fell...

 
Τρίτη, Ιανουαρίου 01, 2008 1:16:00 π.μ., Anonymous Δ. είπε...

Μ' αρέσει ο τρόπος που μιλάς για τις γειτονιές μας. Κάνει τη μοναξιά μας πιο ανεκτή εκεί μέσα, μέχρι και όμορφη.

ο νέος χρόνος να μας βρει μαζί ξανά

Δ.

 
Τρίτη, Ιανουαρίου 01, 2008 5:08:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα είπε...

Τούτο το λόγο σου θα τον ραντίσω με της αγάπης τα ψιθυρίσματα και της καρδιάς τα μυρωδικά.

Να χρωματιστεί κι άλλο.
Σαν αγκαλιά να απλωθεί.

Μια χρονιά γεμάτη αγάπη.
Ήρθε.

 
Πέμπτη, Ιανουαρίου 03, 2008 3:11:00 π.μ., Blogger dim juanegro είπε...

ένα ταξίδι μέχρι το σώμα να αγγίξει το έδαφος μετά την πτώση...
πόσες εικόνες άραγε προλαβαίνει το βλέμμα να ερωτευτεί ή να σιχαθεί σε αυτή την στιγμή;
πιάσε με... ή αν θες πέσε μαζί μου...

Καλή χρονιά να έχεις με όλο και πιο "καθαρές" βόλτες στο "εκεί" σου.

 
Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008 4:09:00 μ.μ., Blogger kiara είπε...

Κάθε που διαβάζω κάτι δικό σου αισθάνομαι ότι καταλαβαίνω όχι σε λέξεις αλλά σε εικόνες, ήχους, γεύσεις... νιώθω ότι δεν κατανοώ τίποτα και όμως όλα... και είναι όμορφο όλο αυτό, σαν ένα puzzle που μοιάζει να μην έχει δομή... και όμως έχει.

Σε φιλώ.

 
Τρίτη, Ιανουαρίου 15, 2008 1:22:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

γιατρέ, θα μου κάνεις το μπλογκ χχχ...


ανώνυμε, @->--

δ., η μοναξιά υποφερτότερη πώς;
να μας βρει μαζί μόνους; γιατί;

καπετάνισσα, η αθήνα ακόμη και τις γιορτές δε νιώθω να κουβαλάει τίποτα ρομαντικό. καλή χρονιά:)

dim juanegro, το σώμα μπαινοβγαίνει πολλές φορές μέσα στο σώμα του σε λιγότερο από μια στιγμή. ευχαριστώ για την ευχή. και τη γυρνάω μπούμερανγκ.

chiara, φιλί-παζλ:)

 
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 08, 2008 1:20:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

Μέσα στη νύχτα σε είδα κ εκεί σε ερωτεύτηκα.Στο φως του ήλιου σε ξανακοίταξα και για λίγο τυφλώθηκα...εκλείσα τα ματια και όταν τανοιξα δν ήσουν εκεί...Σέψαξα παντού ..σε κόλαση και παράδεισο...έτρεχα σε μια ομίχλη κενή που ο αέρας τραβούσε και γω προσπαθούσα να πιαστώ...τα δευτερόλεπτα περνούσαν κ μαζί και οι χαμένες στιγμές..καθε ώρα μεπαιρνε όλο και πιο μακριά και απτο όνειρο..νύχτωσε και πάλι ο ουρανός δείχνει την εικόνα σου..κ αργεί να ξημερώσει..Πάλι περίμενα..παλι έγινες έμπνευση ,ξενύχτι ,αναστεναγμός...παρακαλώ να γίνω άγγελος για ένα βραδυ να ρθω να σε φιλήσω απαλα κ να σου ψιθυρίσω πόσο σαγάπησα...και όταν ξυπνήσεις ναναρωτιεσαι αν ήταν αλήθεια ή όνειρο ...όπως αναρωτιέμαι και γω απο τότε που έφυγες...

 
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 08, 2008 1:50:00 π.μ., Blogger Areth είπε...

-εγώ πάντως δε θυμάμαι να παράτησα κάποιον που δε χρησιμοποιούσε απόστροφο:))-

 
Πέμπτη, Φεβρουαρίου 14, 2008 4:14:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

les an xrisimopoiw apo dw k pera na gyrisei...?

 
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 15, 2008 8:49:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

λες να 'φυγε για την απόστροφο ή για την αποστροφή;

 
Σάββατο, Φεβρουαρίου 16, 2008 1:25:00 π.μ., Blogger Areth είπε...

εσύ ερχεσαι και μου λες μια κουβεντα στα ίσα κι εγώ κανω βλακώδη λογπαίχνιδα με την προθεση από και το ρήμα στρέφω. ελπίζω να μην το πάρεις προσωπικά, ασφαλώς και δεν μιλώ για σένα, βλακείες για να καλυφθεί η σιωπή.

@->-

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home