<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6653848\x26blogName\x3dLes+soucis+graves\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dSILVER\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://lessoucisgraves.blogspot.com/\x26vt\x3d-231987818664759897', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Πέμπτη, Αυγούστου 02, 2007

"εγώ κάτω από τα κύματα σας χάνω"

Με πονάει αυτή η αγάπη. Αυτά τα χέρια που σφίγγονται μεταξύ τους για να καταργήσουν τη διαίρεση, ο δρόμος που ανηφορίζει μια αδιαίρετη διμερής φιγούρα, το άδειασμα του σακιού της άμμου πίσω στην παραλία αμέσως μετά τη διαίρεση. Το άδειασμα. Η άμμος είναι υπερεκτιμημένη. Δεν λυπάμαι με τη χαρά τον άλλων· η χαιρεκακία δεν ελευθερώνει τίποτα καλό και αυτή τη στιγμή το τελευταίο που χρειάζομαι είναι κάποιος που θα μου κλέβει την τελευταία μπουκάλα οξυγόνου. Με πρόλαβαν όμως οι μέρες, μωρό μου, τα καλοκαίρια που πέρασαν και, αφού δε με βρήκαν εδώ, έφυγαν. Ο κούφιος κύλινδρος του ζωτικού μου χώρου που, αντί να συρρικνωθεί εκμηδενίζοντας την απόσταση των τοιχωμάτων του, αναπτύχθηκε εις βάρος του εσωτερικού μου. Τα νερά μου είναι δύσοσμα και στάσιμα. Ανάμεσα στους τοίχους και τ’ αγκάθια μου.

11 Comments:

Σάββατο, Αυγούστου 04, 2007 7:32:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

το οξυγόνο είναι πολύ πολύτιμο ...δεν είναι; ομως το ζήτημα είναι ..πόσο από αυτό μας παίρνουν και πόσο αυτό δεν μπορούμε να κρατήσουμε για μάς ..πόση από τη ζωή μας παίρνουν και πόση οικειθελώς πετάμε στα σκυλιά....
"ξέρω ένα παιδί που μου λέει πως σε ξέρει, ότι είχατε δει ενα τρελλό καλοκαίρι , στο κομμάτι που λείπει απ'το σπασμένο καθρέπτη ..στο λιμανι φωτιά ..."
αυτό μου ήρθε στο μυαλό ...χωρίς λόγο

 
Σάββατο, Αυγούστου 04, 2007 11:47:00 μ.μ., Blogger kiara είπε...

Πάρε μια βαθιά ανάσα έτσι που να μην κουνηθούν ούτε οι ώμοι σου, ούτε ο θώρακας αλλά να γεμίσει η κοιλιά και να σφίξει το διάφραγμα που βρίσκεται στη μέση ακριβώς κάτω από το στήθος. Διάλεξε μια νότα και πρόφερε όλα τα φωνήεντα βγάζοντας αργα-αργά την αναπνοή σου. Πρέπει να αισθάνεσαι το κάθε φωνήεν όλο και πιο μπροστά.
Αυτά από μένα . Τώρα μπορείς να πάρεις ό,τι βρεις μπροστά σου και να κοπανήσεις ελεύθερα!:)

 
Κυριακή, Αυγούστου 05, 2007 12:42:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

ανώνυμε, τις θεωρίες συνομωσιολογίας δεν τις έβρισκα ποτέ αρκετά ελκυστικές. Οι σπασμένοι καθρέφτες λένε είναι γρουσουζιά.

kiara, ναι, τις ξέρω αυτές τις ασκήσεις. Είναι και το γέλιο του κινέζου βέβαια για το διάφραγμα.

 
Κυριακή, Αυγούστου 05, 2007 1:28:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

Κι άλλοι βαλτώσαμε, αλλά φαίνεται πως δεν αρκούν μόνον οι διαπιστώσεις... Και μην αναλογίζεσαι τα καλοκαίρια που πέρασαν ανώφελα, αλλ' εκείνα που θα 'ρθούν με τα ροδάκινα και τις σταφίδες στα πανέρια... Ε, δε σε πήρανε, δα, και τα χρόνια! :-)

Σάκης

 
Κυριακή, Αυγούστου 05, 2007 5:08:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

δεν καταλαβα αυτό περι θεωριών συνομωσιολογίας, νομιζώ ότι αυτό που ήθελα να πω έχει περισσοτερο σχέση με το "οικειοθελώς" και λιγότερο με τον σπασμένο καθρέπτη ..με το ότι κανείς ποτέ δεν γιατρεύτηκε όταν δεν ήθελε...

 
Κυριακή, Αυγούστου 05, 2007 5:10:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

το ίδιο λέμε, δεν πίστεψα ποτέ ότι ήταν συνομωσία ή κακό κισμέτ, πάντα πίστευα στα της οικείας θέλησης.

 
Κυριακή, Αυγούστου 05, 2007 5:12:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

οπότε είτε λες ότι δε θέλεις , είτε λες ότι θές αλλά δεν μπορείς .... είτε απλά κάνεις ότι περιμένεις τη γιατρειά,,
βέβαια .. γιατί αλήθεια να θέλεις να πεις ??
ή γιατί να γιατρευτείς ...

 
Κυριακή, Αυγούστου 05, 2007 6:12:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

όποιος νομίζει ότι η παρατήρηση με το συμπέρασμα ενώνονται με μια ευθεία γραμμή την τραβάει και τελειώνει...
κατά τα άλλα νομίζω ότι αυτό που λέω είναι σαφές -τουλάχιστον όσο σαφές θέλω-, καθένας τραβάει τις γραμμές στο σπίτι του και τα ανώνυμα ερωτηματικά στα ξένα σπίτια μου προκαλούν μια λύπη.
Λυπάμαι.

 
Κυριακή, Αυγούστου 05, 2007 6:14:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

μια από τα ιδια... ΄:-)

 
Κυριακή, Αυγούστου 05, 2007 6:18:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος είπε...

μα το ερςτηματικό δεν είναι για το δικό σου σπιτι καλή μου.. για το δικό μου είναι "δημοσία δαπάνη"... ..με όλη την καλή διάθεση...θα γίνω επώνυμή τώρα που θα έχω "βλογ"

 
Κυριακή, Αυγούστου 05, 2007 6:31:00 μ.μ., Blogger Areth είπε...

δε γίνεται κανείς επώνυμος αποκτώντας μπλογκ.
λυπάμαι αν παρερμήνευσα τη δηλωμένη αυτή "καλή διάθεση".
ίσως να ήταν μια άτυχη στιγμή, ίσως να ήταν οι χορδές ευαίσθητες.

αυτά.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home