ένα τηλεφώνημα φέρνει τον Οδυσσέα...*
"Όσοι νομίζουν ότι η παρατήρηση με το συμπέρασμα ενώνονται με μία ευθεία γραμμή, την τραβάνε και τελειώνουν. Θα μπορούσα να πω ότι τους λυπάμαι, αλλά δεν είμαι σε θέση να λυπηθώ κανέναν. Οι πραγματικές μου λύπες είναι ανυπεράσπιστες απέναντι σε οποιαδήποτε επίθεση, αλλά και τόσο ισχυρές και ανέγγιχτες όσο κι εκείνες μιας γιαγιάς που μέχρι να πεθάνει έπεφτε κλαμένη στο κρεβάτι, γιατί έφερνε στο νου της όσους είχαν σκοτωθεί στους πολέμους. Κι ας μην είχε χάσει κανέναν η ίδια."
Οδυσσέας Ιωάννου, Κέρματα
*την Παρασκευή που μας έρχεται...
3 Comments:
"Όσοι νομίζουν ότι η παρατήρηση με το συμπέρασμα ενώνονται με μία ευθεία γραμμή, την τραβάνε και τελειώνουν"
Κα-τα-πλη-κτι-κό!
Αφού το 'καψες το θέμα, ας βάλω κι εγώ την ατάκα μου:
"[..] και με ξεπέρασε η εποχή, όπως περνάει ο Ντέμης τον Ανατολάκη... Άνετα."
α, εσύ είσαι τσακάλι! Έβαλες την πετυχημένη,κουλτουριάρικη φωτογραφία του-τύπου:"Αφήστε με τώρα,σκέφτομαι"-, και άφησες απ'έξω εκείνη με το φονικό χαμόγελο και το μισόκλειστο μάτι!! :Ρ
τ'ανήλικο
υ.γ.τστσ, απόσπασμα απ'το "Μπριγιόλ" δεν έχει;
Δημοσίευση σχολίου
<< Home